JOYEUX X-ΓΕΝΝΑ

Τα φετινά Χριστούγεννα ήταν ιδιαίτερα.

Όχι γιατί ξέφυγαν από το συνηθισμένο. Το πρόγραμμα εκτελέστηκε με ευλάβια και συνέπεια. Ξύπνημα αργά, τρέξιμο να προλάβω όσους μου ευχήθηκαν και μου εύχονται σε όλα τα πιθανά μέσα, οι πρώτοι επισκέπτες πάντα τα ξαδέρφια, ξεκοίλιασμα στο φαϊ και στα γλυκά με την οικογένεια, μια βιλαρίμπα στην κουζίνα για πλύσιμο, λίγη τηλεόραση για να χωνέψουμε, καφές κι ακόμα περισσότερα γλυκά, κρασί, φίλοι, επιτραπέζια, ποτά, μια δεύτερη επιδρομή στα φαγητά, γιατί μια κτηνωδία δεν είναι ποτέ αρκετή και τελικά σάπισμα στον καναπέ και τηλεόραση μέχρι το χάραμα, ενώ λαμβάνουν χώρα οι επιδράσεις της μαστουροσαλάτας της μάνας (δεν το λυπάται το σκόρδο).

Παρόλη την προβλεψιμότητα της μέρας, όμως, υπήρχε κάτι το διαφορετικό. Βοήθησε ότι και οι προηγούμενες μέρες ήταν γεμάτες από το πνεύμα των γιορτών. Επίσης, η άδεια από τη δουλειά σίγουρα βοηθάει τη διάθεση. Συνέβησαν και κουφά πράγματα, όπως ας πούμε ότι μου έκανε δώρο ο πατέρας μου. Τώρα, υποθέτω, μετά από 10 χρόνια πάλι, κάτι σαν τον κομήτη του Χάλεϊ. Το βασικό, όμως, νομίζω είναι ότι εγώ είχα αποφασίσει μέσα μου ότι θα περάσω καλά.

Και κάπου εδώ βγαίνει ένα συμπέρασμα à la βιβλίο αυτοβελτίωσης. Ίσως, τελικά, όντως το μόνο που χρειάζεται για να γίνουμε ευτυχισμένοι είναι να πειστούμε μέσα μας ότι είμαστε. Να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας. Αηδίες. Αν και αποτελεσματικές αηδίες, αφού μπορεί να μην γίνουμε όντως ευτυχισμένοι, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να δημιουργήσουμε μια αρκετά καλή απομίμηση της ευτυχίας, ώστε να συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Όπως με τα λεφτά, δηλαδή, αλλά πού να βρεις λεφτά...


Τέλος πάντων, λέω να σταματήσω εδώ με τις cliché αμπελοφιλοσοφίες, χρονιάρες μέρες που 'ναι, ας μην σας υποβάλλω σε τέτοια δοκιμασία. Ελπίζω όλοι σας να περάσατε πολύ όμορφα και να είχατε a very special Christmas, ό,τι κι σημαίνει αυτό για τον καθένα!